Gür Tütün
Nazife hanım, tarlanın başında, erik ağacı gölgesi altında oturur, söylenirdi. Dört dölüme parçalanmış tarlada, Fatma yengesi ise, tütün kırar toplardı. Yenge, Nazife gelinin söylentilerine kulak asmadan çalışıyordu. Zaten, genç hanımın hayati çizgisi, yol üstü, mahalle meydanı, dükkan başı olsun, hep bu tür söylentiler ile sürerdi. Bir ara erik altından yükselen ses Fatma hanımı da işinden ayırdı, başını kaldırdı.
-Ne oldu Nazife? Pek duyamadım da.., ona soru verdi.
-Ah yenge, ah! Ne olacaktır ki?! Bak senin dölümdeki tütünlere, bak benimkileri? Senin boylu-postlu, hem altın sarısı gibiler, hem de gür gür tarlayı doldurmuşlar. Benim ise, orada bir kök, burada bir kök… belli dürüst iki sıra yok arada… Halim yaman, nereye başımı sokayım, bilemem!
Fatma bu tür bir davranışı beklemediği için, ne söyleyeceğini bilemezdi.
-Gelin, sen yeteri kadar suladın mı, sıraları iki kez çapadan geçirdin mi?, soru verdi.
-A-a, yenge, tütünümün bu hali ne sulamaktan, ne de çapadan dolayısıdır!
-Yahu, acep neden?!
-Bak, bak! Görmez misin?! Sen tarlanın en güzel yerini yekmişsin, ilk iki dönümü!
-Kızım, deme böyle, ya! Tarla bölmesini sen kendin seçmedin mi?
-Seçtim yenge, seçtim amma, hata yaptım. Gelecek sene değiş-dokuş yapacağız. Sen benim hissemi yekeceksin, be senin!
-Öyle olsun, kızım! Hiç itirazım yok!
Fatma hanım sözlerini söyledi ve başını eğidi, tütün toplamaya devam etti. Nazife ise, söylenerek yerinden kalktı köye doğru yolu postladı.
Bir yıl sonra iki hanım dölümlerini değiştirdi ve tütün yektiler. Fatma hanımın tütünleri tekrara gür ve yüksek kaliteli olacağına baş gösterdiler. Bu sefer Nazife gelin tekrar itirazda bulundu.
-Bak yenge, dölümleri bu tür paylaşmamalıydık. Orta yerinde senin tütünün ne çok boy uzattı, benim ise, dizlerime yeremeyecektir.
-Sabır et Nazife, seninkiler de boy verecektir.
Aradan daha bir yıl geçti. Bu sefer Nazife gelin orta iki dönümü benimsedi yekti. Fatma ise iki yan dönümü. Oldu ne oldu. Fatma hanımın tütünleri tekrar gür, altın sarısı boy uzattı. Bir ara Nzife gelin, tam köy meydanında, insanlar arasında Fatma hanıma:
-Gel be canım yengem! Gel! Ben, senden özür dilemek isterim! Suç ne tarlada, ne sende! Suç benim başarısızlığımdaymış, dedi.
Emel Balıkçi’nin “Canım Rodoplar” kitabından alıntıdır.